Pretty Girls Make Graves - Élan Vital

Rock # 2006 Matador

Ik weet niet zo goed wat me bezielt, want ik houd helemaal niet zo van Bettie Serveert, en dan vooral niet zo van de stem van Bettie, erhm... Carol bedoel ik. Wat nou dan? Pretty Girls Make Graves, een bandnaam om verliefd op te worden, heeft me te pakken. Na twee nummers dacht ik: weg ermee! Na vier nummers dacht ik: och... en na zes nummers heeft het de speler niet meer verlaten. Het is lekkere gitaarrammelrock met alleen maar instrumenten die al langer dan vijf jaar bestaan en een vrouwenstemmetje er overheen. Heel traditioneel dus. En die stem, die klinkt dus als Bettie van Carol Serveert. De muziek is lekker duidelijk: melodieus, repetitief toetsenwerk en ze zingt alsof het ook echt wat uitmaakt wat er uit haar mond komt. Goede zaak.

Goh, ik ben blijkbaar niet als enige pasen niet bij mijn ouders aan het vieren, ik kijk naar links en zie één der Grote Groningse deejays paasontbijten bij mijn luide-muziek-achterbuuv. Ze luisteren iets raars. Dan maar weer de koptelefoon op, en daar zijn ze weer, Seattles echte rockmelodianten, gelukkig maar. Misschien Palomine ook maar weer eens uit de kast halen?

Update: Ze luisteren Moloko, Familiar Feelings in de Timo Maas remix. Eigenlijk best ok dus.