Daft Punk - Human After All Remixes

Everything distorted # 2006 EMI France

De tegeltjesspreuk voor vandaag: remixalbums kunnen goed uitvallen, en remixlabums kunnen slecht uitvallen. Zo ook bij Daft Punk. Daft Club, vol remixes van hun vorige studioalbum Discovery, was bijvoorbeeld geniaal. En dat niet alleen omdat sommige remixers pop of zelfs hip-hop gemaakt hadden van de tracks van het Franse duo. Maar goed, nu dus remixes van het vorig jaar terecht niet bijster goed ontvangen Human After All. Wat Human After All miste was tempo, coherentie en funkyness. Eerder ging men op de met Discovery ingeslagen weg van lange halen gedistorte gitaar verder. Leuk, maar niet Daft Punk.

Anders gezegd: dit remixalbum moest haast wel beter zijn dan het origineel. En dat is het ook. Ik zie maar een groot nadeel: alle remixers (Soulwax, Peaches, Vitalic, etc.) hebben ervoor gekozen om de beste tracks van het origineel te remixen. Twee keer Robot Rock, drie keer Technologic en evenzoveel keer Human After All. Blijven er nog twee andere nummers over. Paradoxaal is dit ook het grote voordeel van dit album ten opzichte van het origineel; zwakke broeders zijn absent.

Feit is dat er dus maar vijf "unieke nummers" op deze cd staan. Toch is er geen sprake van verveling. De nummers zijn zo vakkundig uit elkaar getrokken, verknipt en herschikt dat geen twee nummers echt op elkaar lijken. Funky house, verknipte dance, glamrock en het betere beuk- en trapwerk: alles staat erop. Toch blijft de eenheid bewaard. Hiervoor zorgen de gedistorte stemsamples en ingewandverscheurende gitaren.

Tel ik dit bij elkaar op, dan kan ik concluderen dat deze release beter is dan het origineel. Niemand zal hier een miskoop of misdownload aan doen. Hoewel ik veelal tegen remixalbums ben (als artiest een ander het werk laten doen en zelf met de eer strijken) kan ik niet anders zeggen dan dat deze beukende, scheurende en schreeuwende...massa...een knap staaltje muzikale outsourcing tentoonspreid.