Yonderboi - Splendid isolation

Loungepop # 2005 Mole listening pearls

Toen vijf jaar geleden de eerste plaat van Yonderboi uitkwam, sprak de muziekpers unaniem van een schitterende plaat. Zelf vond ik geen bal aan Shallow and profound. Toen ik onlangs de opvolger, Splendid isolation, beluisterde, had ik geen hooggespannen verwachtingen. Misvatting! Het eerste nummer, All we go to hell, sloeg meteen in als een bom. Wat een vibe! Amor, trackje 2, was al even mooi en dat bij de eerste luisterbeurt. Afijn, een week verder en de cd is de speler nog niet uit geweest. Orchestrale echo's, breakbeats met lekkere soundbites en onwaarschijnlijke, psychedelische wieeeeee's en wioooooeeeee's. Enig minpuntje: de commerciële nummers met hitpotentie vallen compleet uit de toon. In muzikaal opzicht maar vooral tekstueel: butterflies, sad feelings in the moonlight, survival, I know the way en you're the princess. We hebben al een Moby. Voor de zekerheid Yonderboi's debuutplaat nog even opgesnord en ik blijf erbij: geen bal aan.